Тезаурус и речник српског језика
čcć
Откажи
А
Б
В
Г
Д
Ђ
Е
Ж
З
И
Ј
К
Л
Љ
М
Н
Њ
О
П
Р
С
Т
Ћ
У
Ф
Х
Ц
Ч
Џ
Ш
просло̀вити
сврш.
,
непрел.
Значење
почети говорити или изговорити коју реч после ћутања
види:
проговорити
Оближње одреднице
про̏сја̄к
просја́чити
про̏сја̄чкӣ
про̏сја̄штво
про̏слава
про̀славити
про̀славити се
про̀славља̄ње
про̀слављати
про̀слављен
проспери́рати
просперѝте̄т
про̏сперите̄тан
про̏ст
про̀ста̄к
про̀ста̄чкӣ
простѝра̄ч
про̀стӣрка
простѝтӯтка
просто̀душан [про̏стодӯшан]