Тезаурус и речник српског језика
čcć
Откажи
А
Б
В
Г
Д
Ђ
Е
Ж
З
И
Ј
К
Л
Љ
М
Н
Њ
О
П
Р
С
Т
Ћ
У
Ф
Х
Ц
Ч
Џ
Ш
ди̑чан
прид.
1.
Значење
који држи до свог достојанства и вредности
види:
горд 1
2.
Значење
који осећа задовољство због своје или туђе вредности
види:
поносан
3.
заст.
Значење
који се истиче лепотом или вредношћу и изазива дивљење
види:
диван 2
Оближње одреднице
ди̏стинктӣван [ди̏стинктиван]
дистѝнкција
дистони́рати
дистрибу́ција
ди̏сциплино̄ван
ди̏ћи
ди̏ћи се
диферѐнцӣрано̄ст
дѝфӯзан [ди̏фӯзан]
дихото̀мија
ди́чити се
дла̏ка
дла̏н
дне̑внӣк
до̑
доа̀је̄н
до̑ба
до̀бавити
до̏бӣт
доби́так