Тезаурус и речник српског језика
čcć
Откажи
А
Б
В
Г
Д
Ђ
Е
Ж
З
И
Ј
К
Л
Љ
М
Н
Њ
О
П
Р
С
Т
Ћ
У
Ф
Х
Ц
Ч
Џ
Ш
мирољу̀бив
прид.
1.
Значење
који воли мир и избегава свађе и сукобе
Синоними
мирољубан
,
помирљив
,
неконфликтан
2.
Значење
који се залаже за мир и противи рату и оружаним сукобима
Синоними
мировњачки
,
миротворан
,
пацифистички
3.
Значење
који служи очувању или успостављању мира, којим се нешто настоји решити без сукоба
Синоними
миран
,
мирни
,
ненасилан
Оближње одреднице
мирѝшљав [мѝришљав]
ми̑рно
мирно̀допскӣ
мирно̀ћа
мѝро
миро̀вати
ми̏ро̄внӣ
миро̀вња̄к
миро̀вњачкӣ
миро̀ђија
миропомаза́ње
ми̏ротво̄ран
миротво́рац
ми̑рта
ми̏с
ми̏са
мѝса̄л
ми̑сао
ми̑саон [ми̏саон]
ми̑саоно̄ст